Diary: Week 9 (wintersport recap)

Even een ander soort diary dan normaal, want ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om van de 411 foto's die ik heb gemaakt alleen de 6 die ik op Instagram heb gezet met jullie te delen. Vandaar: een hele post vol met zonnige-, sneeuw- en zelfkiekjes van mijn telefoon, omdat ik de rest van de geschoten plaatjes nog niet te zien heb gekregen. 

Mijn zusjes en ik waren de vrijdag vrij, wat betekende dat we een extra dagje konden skiën! We stonden om vijf uur op, om zes uur zaten we in de auto en om kwart over drie stonden we bij de skiverhuur om onze ski's nog even in de wax te laten zetten. Ik vind lang reizen helemaal niet erg, maar dat we er midden op de middag al waren was heel erg lekker.We waren even bang dat er geen sneeuw zou liggen, maar 10 km voor onze eindbestemming kwamen toch de eerste sneeuwhoopjes in zicht.  's Avonds nodigde de huisbazin ons bij haar uit voor apfelstrudel, schnaps en koffie - daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen. Toen we weer terug in ons appartement waren werkte ik wat aan school, deed ik de NTC ab burner en dook ik rond half tien na een douche in bed - het wintersport slaap ritme zat er al lekker in.
Zaterdag ging om half 8 de wekker, we ontbeten met broodjes van de bakker en stonden rond een uur of tien uiteindelijk op de piste - om tien uur pas, want eerst kwamen we in een lange file waarna we een parkeerplek kregen die vrij ver van de liften lag, en ik denk dat iedereen zich wel kan voorstellen dat een wandeling op skischoenen niet zo comfortabel is als op een paar Nikes ;). Het skiën was wennen, maar na een ochtendje ging het wel weer lekker. 's Middags ontdekten we al snel dat we het beter hogerop konden zoeken, want ook in Oostenrijk zijn de temperaturen niet zo winters als normaal - resultaat: pap sneeuw. Rond een uurtje of vier streken we neer bij een pizzeria met onze hele skigroep voor een cappuccino of heiße choco. 's Avonds ging het licht weer uit rond een uur of half tien - geen spannende après ski avonturen voor mij. 

Zondag besloten mijn moeder, jongste zusje en ik een dagje te gaan lessen om weer wat meer controle te krijgen. Ik had er helemaal geen zin in, want toen ik twee jaar geleden ontdekte hoe leuk het was om zelf je tijd te kunnen indelen in plaats van aan een lestijd gebonden schema te zitten, wilde ik het liefst nooit meer anders. Maar goed, safety first, en daarna komt natuurlijk ook het plezier wat meer terug. Heel veel heb ik die dag helaas niet geleerd, want de skileraar was meer van het tempo dan concentratie en uitleg. 's Avonds maakte mijn vader een heerlijke pasta met film, deed ik wat aan school en dook ik weer vroeg in bed met één van mijn favoriete - en daarnaast zeer toepasselijke - films chalet girl. 

Maandag scheen de zon - net zoals eigenlijk alle andere dagen - weer volop en daar genoten we ook heel erg van. Een dagje skiën met bijna onze hele skigroep, een paar hadden nog les, en we probeerden een nieuw restaurant uit voor de après-ski borrel: het bleek heel gezellig te zijn, we hebben er nog meerdere keren (en uiteindelijk zelfs onze laatste avond) doorgebracht. Mijn avond bracht ik in bed door met Channing Tatum (Magic Mike, jum!).

Ook dinsdag scheen weer de zon en het skiën ging heerlijk. Rond een uur of elf streken we weer bij een barretje waar een live bandje wat aan het spelen was neer voor een cappuccino. Helaas kreeg ik 's middags heel erg veel last van mijn knie en rond 3 uur deed hij zo veel pijn dat ik moest stoppen. 

Woensdag was het weer alweer prachtig (worden jullie het al zat?). Ik was wat huiverig voor het skiën gezien het knie verhaal van de vorige dag, maar na een ochtendje rustig aan doen op alleen maar blauwe, vlakke pistes ging het niet optimaal, maar wel beter. Om 11 uur zaten we weer aan de cappuccino, rond een uur of 2 zat ik aan de rösti met gebakken ei (lekker!!!). Na de koffie waren we naar een gedeelte van het skigebied gegaan dat in de wolken bleek te zitten - een zicht meer dan een paar meter hadden we niet (rechtsboven).  In de middag stopte ik weer wat eerder dan het grootste gedeelte van onze groep, maar omdat we neerstreken in een hotel met apfelstrudel en latte macchiato was dat helemaal niet zo erg.  's Avonds kwamen mijn oom, tante en nichtje bij ons in het appartement eten, maar om half tien lagen we ook allemaal weer in bed.

 

Donderdag was er verse sneeuw gevallen, en dat was ook wel even nodig! Anders dan de weerberichten voorspelden hadden we ook donderdag weer volop zon, heerlijk in die verse sneeuw! We gingen lang door, maar voor mij was het te lang (en ik maar denken dat ik zo'n uithoudingsvermogen/conditie/kracht had na die weken in de sportschool.. het valt tegen) en de laatste pistes gingen dan ook verschrikkelijk. Maargoed, niets waar een gezellige après-ski bar niets aan kan doen. Rond half zeven vonden we het genoeg en gingen we weer naar het appartement.

En vrijdag was de moeilijkste dag om op te staan - het besef dat het alweer de laatste dag op de piste zou zijn kwam er maar niet door. Het skiën ging ook niet geweldig, de latten waren stroef, de techniek was weg, maar toch was het weer heerlijk weer en alleen al voor de uitzichten wilde ik blijven. Na het skiën aten we bij het restaurant waar ik de lekkerste (zelfgemaakte) cheeseburger met gefrituurde aardappelpartjes ooit at en namen we afscheid van de groep (die we thuis ook wel weer zien, maar niet in deze samenstelling).. en dat viel zwaar. Om half elf de ogen dicht, kwart voor zes weer open en toen was het tijd om weer naar huis te gaan.. Time flies when you're having fun!

Toch benieuwd naar mijn Instagram momentjes van deze week? Die kun je zien op @anneevanderwal

Kledingdilemma's in de barre kou

Het kwik daalt, de wintersportvakantie komt steeds meer in zicht en de sneeuwvlokken zijn inmiddels ook uit de hemel komen vallen. Feit is: de winter is (eindelijk) gearriveerd. Waar klasgenootjes de winter vervloeken bij de eerste sneeuwvlok die er naar beneden komt, heb ik er weinig moeite mee. Ik heb altijd prima tegen een beetje koud gekund en vind de witte landschappen prachtig; ik kan me niet voorstellen dat iemand blijer wordt van een hele dag regen dan wakker worden met een dik pak sneeuw. Dat, in combinatie met de gezelligheid van kerst, oud & nieuw en mijn verjaardag zorgt ervoor dat winter, naast de zomer, mijn favoriete seizoen is. Voor mij het liefst geen kwakkelweer: óf lekker koud, een strakblauwe lucht en een pak sneeuw, óf diezelfde strakblauwe lucht maar dan met een graadje of 25.

Zoals ik al eerder aanhaalde heb ik altijd tegen de kou gekund. Nu is dat op het heden niet meer zo het geval. Waar ik vroeger met -10 lag te rollebollen in de sneeuw zonder helemaal bevroren thuis te komen begin ik nu al te koukleumen bij een graadje of 4. Of het komt doordat sinds mijn afval-avontuur mijn warm-houd-laagje ben kwijtgeraakt of dat ik me gewoon bewuster van lage temperaturen weet ik niet, maar een gegeven is dat ik het veel sneller koud heb dan vroeger. Ik dacht er slim op in te spelen door in de herfst heerlijke Shabbies met bontje te kopen. Veel meer sophisticated dan een stel UGGS aan de voeten maar toch heerlijk warm. Schijn bedriegt helaas: hoewel ze me al een paar maand van warme voetjes voorzien moet ik zodra het kwik onder nul gaat tóch een extra laag sokken aan mijn voeten gaan dragen. Misschien wel twee. 

Nog zoiets: Het laagjes dragen dat door iedereen de hemel in wordt geprezen. Deels ben ik het ermee eens, laagjes zijn fijn omdat je bij wisselende omstandigheden (zoals de temperatuur bij ons op school die in elk lokaal anders) altijd wat uit kunt trekken. Buitenshuis vind ik het echter niet zo fijn. Als ik laagjes draag doe ik dit meestal door één of twee shirtjes te combineren met een wat dikker jasje. Een jasje dat vaak maar nét onder mijn wollen winterjas pakt (waardoor ik eruit zie als een veredeld Michelin poppetje) en tevens in die combinatie die niet heel zweet bestendig blijkt te zijn. Situatie: net gedoucht, snel op de fiets, als een zwetende otter op school komen. Moet ik mijn jasjes maar in de kast laten hangen? Een andere winterjas vinden? Ik heb de oplossing nog steeds niet gevonden. 

Hoe leuk ik het ook vind om mezelf te behangen met sjaals, mutsen en handschoenen vergt het toch wat meer voorbereiding: Heb ik alles? Sjaal goed om? De keren dat ik de laatste paar weken al bijna mijn sjaal kwijt ben geweest doordat hij niet goed om mijn nek hing hou ik niet meer bij. Blij ben ik dan wel weer met mijn handschoenen: dun, een lekker fleece stofje van binnen zodat ze toch erg warm zijn én touchscreen-geschikt. Het liefst zou ik nog steeds leren varianten aanschaffen, maar omdat ik bang ben dat ik ze kwijt raak (nog zoiets in de winter) hou ik het maar even bij mijn fleece handschoentjes. 

En last but not least: Het panty/maillot dilemma. Dat er mensen zijn die moeite hebben in de winter een panty of maillot te moeten dragen snap ik echt niet (terwijl ik mensen die een 15 denier panty aan durven te trekken zelfs vervloek), maar er op de fiets achter komen dat je onderkleding toch niet zo warm was als gedacht is een hel. Ik ben er nog steeds niet over uit: Moet ik als het vriest nu een hele dikke panty dragen, een maillot (met een mooi patroontje om er zeker van te zijn dat het er niet uitziet als een legging, want die dingen zal ik nooit meer dragen) of moet ik die gewoon maar lekker in de kast laten liggen, naast al die mooie rokjes en jurkjes die het verdienen om gedragen te worden, en ze er weer uit halen als de temperaturen weer iets aangenamer zijn? Daarnaast heb ik ook geen idee of een dikke maillot/panty nu warmer is dan een goed paar jeans of juist niet. 

 Goed, dilemma's, dilemma's. Nu ben ik heel benieuwd of ik de enige ben die deze dagelijkse ruzietjes heeft met kleding in de winter? En zo ja, oplossingen zijn van harte welkom!

Wish: wintersport

Na een jaartje over te hebben geslagen verheug ik me er maar wát op dat we op wintersport gaan. De film Chalet Girl helpt me altijd heel erg om in de stemming te komen, maar nu de temperaturen sowieso al wat kouder worden vind ik het ook heerlijk om het internet af te struinen naar potentieel nieuw wintersport materiaal waar ik me weer een weekje lekker dik mee in kan pakken met het bijkomende pluspuntje dat het er ook nog eens heel gaaf uitziet.

- Ik ben gek op mutsen met bolletjes. Ik heb al een zwart en een beige exemplaar, maar deze van Ginatricot vind ik zo leuk dat dat nog wel eens nummer 3 kan gaan worden.
- Dit jack van Superdry is niet echt een wintersportjas, maar heeft wel (bijna) alles waar een wintersportjas aan moet voldoen. Daarnaast is hij warm maar lijk je er geen Michelin-mannetje in én is hij getailleerd, waardoor ik hem ook hier in Nederland gewoon met koud weer zou kunnen dragen. Win-win!
- Mijn skibril is zeker niet aan vervanging toe, maar deze van Sinner vind ik toch wel heel mooi. Ik geloof dat hij heel mooi staat met de jas (zwart-wit) en mijn helm (zwart).
- In mijn kast liggen al een zwarte en een witte skibroek (die ook beide weer bij de jas passen, zie je wel hoe multifunctioneel die jas is), maar wat ik zo mooi vind aan deze is dat hij, net zoals de jas, niet zo breed en dik is.
- Handschoenen van Schöffel, ook weer zo perfect bij die jas. 

- Ik weet niet wat het is met deze bril van Ray-Ban, maar ik vind dit al jaren een van de gaafste, zo niet de gaafste, monturen van het merk. Waarom ik hem niet kocht? Ik heb een heel klein gezicht, waardoor het vaak eerder bril-met-Anne is dan Anne-met-bril, aviator achtige brillen kan ik daardoor vaak niet hebben. Neemt niet weg dat ik hem prachtig vind en hij ook super stoer is voor een wintersport vakantie, aan de heiße choco in het zonnetje. 

Verrassend: Esprit!

Ik vind het altijd leuk om (nieuwe) merken of webshops te leren kennen waar ik enthousiast van kan worden. Zo gebeurde dit al bij Sam Friday, waar ik een tijdje geleden over schreef. Deze week kwam ik erachter dat de oude bekende merken ook een verrassing kunnen zijn! 

Esprit is voor mij een nostalgisch merk, want toen ik en mijn klasgenootjes in groep 8 voor het eerst bij de volwassenen-afdeling mochten kijken, kwamen we vaak met een shirtje van Esprit thuis. Later ontdekte ik echter de H&M en Zara en kwam Esprit bij mij als een ietwat degelijk merk bekend te staan, leuk voor mid-twintigers die het graag op safe spelen qua kleding.

Maar, surprise! Niets van dit bleek zo te zijn toen ik afgelopen week toevallig op de Esprit site terecht kwam. Vooral tussen de jassen kwam ik hele leuke exemplaren tegen (en over mijn liefde voor jasjes ben ik laatst al behoorlijk uitgeweid). Esprit gaat mee met de mode die je ook veel bij andere ketens ziet, maar speelt het wel iets veiliger. Leer, spijker in allerlei kleuren, parka’s maar ook lange, grove jassen die je deze winter veel ziet zijn er te vinden. Ik heb een selectie gemaakt van de jasjes en mantels die ik heel erg mooi vond in de webshop. Qua prijzen variëren ze van €69,99 (het lekker warme vest) tot €189,99 (de mooie blauwe bouclé mantel). Alle jasjes zijn op de Webshop Esprit te vinden. 

Wat het merk nóg leuker maakt is dat Jessica Hart (eerder heel veel te zien geweest in campagnes van H&M) het gezicht is voor de wintercollectie. Op een foto draagt ze een prachtige legergroene parka met teddystof in de capuchon. Op een ander beeld is ze te zien met een hele mooie getailleerde lichtblauwe iewat bouclé-ogende jas. Helaas zijn de jassen nog niet op de site te vinden, maar ik blijf zeker kijken. Misschien kom ik zelfs nog wel een keertje met iets van Esprit thuis!