Even een ander soort diary dan normaal, want ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om van de 411 foto's die ik heb gemaakt alleen de 6 die ik op Instagram heb gezet met jullie te delen. Vandaar: een hele post vol met zonnige-, sneeuw- en zelfkiekjes van mijn telefoon, omdat ik de rest van de geschoten plaatjes nog niet te zien heb gekregen.
Mijn zusjes en ik waren de vrijdag vrij, wat betekende dat we een extra dagje konden skiën! We stonden om vijf uur op, om zes uur zaten we in de auto en om kwart over drie stonden we bij de skiverhuur om onze ski's nog even in de wax te laten zetten. Ik vind lang reizen helemaal niet erg, maar dat we er midden op de middag al waren was heel erg lekker.We waren even bang dat er geen sneeuw zou liggen, maar 10 km voor onze eindbestemming kwamen toch de eerste sneeuwhoopjes in zicht. 's Avonds nodigde de huisbazin ons bij haar uit voor apfelstrudel, schnaps en koffie - daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen. Toen we weer terug in ons appartement waren werkte ik wat aan school, deed ik de NTC ab burner en dook ik rond half tien na een douche in bed - het wintersport slaap ritme zat er al lekker in.
Zaterdag ging om half 8 de wekker, we ontbeten met broodjes van de bakker en stonden rond een uur of tien uiteindelijk op de piste - om tien uur pas, want eerst kwamen we in een lange file waarna we een parkeerplek kregen die vrij ver van de liften lag, en ik denk dat iedereen zich wel kan voorstellen dat een wandeling op skischoenen niet zo comfortabel is als op een paar Nikes ;). Het skiën was wennen, maar na een ochtendje ging het wel weer lekker. 's Middags ontdekten we al snel dat we het beter hogerop konden zoeken, want ook in Oostenrijk zijn de temperaturen niet zo winters als normaal - resultaat: pap sneeuw. Rond een uurtje of vier streken we neer bij een pizzeria met onze hele skigroep voor een cappuccino of heiße choco. 's Avonds ging het licht weer uit rond een uur of half tien - geen spannende après ski avonturen voor mij.
Zondag besloten mijn moeder, jongste zusje en ik een dagje te gaan lessen om weer wat meer controle te krijgen. Ik had er helemaal geen zin in, want toen ik twee jaar geleden ontdekte hoe leuk het was om zelf je tijd te kunnen indelen in plaats van aan een lestijd gebonden schema te zitten, wilde ik het liefst nooit meer anders. Maar goed, safety first, en daarna komt natuurlijk ook het plezier wat meer terug. Heel veel heb ik die dag helaas niet geleerd, want de skileraar was meer van het tempo dan concentratie en uitleg. 's Avonds maakte mijn vader een heerlijke pasta met film, deed ik wat aan school en dook ik weer vroeg in bed met één van mijn favoriete - en daarnaast zeer toepasselijke - films chalet girl.
Maandag scheen de zon - net zoals eigenlijk alle andere dagen - weer volop en daar genoten we ook heel erg van. Een dagje skiën met bijna onze hele skigroep, een paar hadden nog les, en we probeerden een nieuw restaurant uit voor de après-ski borrel: het bleek heel gezellig te zijn, we hebben er nog meerdere keren (en uiteindelijk zelfs onze laatste avond) doorgebracht. Mijn avond bracht ik in bed door met Channing Tatum (Magic Mike, jum!).
Ook dinsdag scheen weer de zon en het skiën ging heerlijk. Rond een uur of elf streken we weer bij een barretje waar een live bandje wat aan het spelen was neer voor een cappuccino. Helaas kreeg ik 's middags heel erg veel last van mijn knie en rond 3 uur deed hij zo veel pijn dat ik moest stoppen.
Woensdag was het weer alweer prachtig (worden jullie het al zat?). Ik was wat huiverig voor het skiën gezien het knie verhaal van de vorige dag, maar na een ochtendje rustig aan doen op alleen maar blauwe, vlakke pistes ging het niet optimaal, maar wel beter. Om 11 uur zaten we weer aan de cappuccino, rond een uur of 2 zat ik aan de rösti met gebakken ei (lekker!!!). Na de koffie waren we naar een gedeelte van het skigebied gegaan dat in de wolken bleek te zitten - een zicht meer dan een paar meter hadden we niet (rechtsboven). In de middag stopte ik weer wat eerder dan het grootste gedeelte van onze groep, maar omdat we neerstreken in een hotel met apfelstrudel en latte macchiato was dat helemaal niet zo erg. 's Avonds kwamen mijn oom, tante en nichtje bij ons in het appartement eten, maar om half tien lagen we ook allemaal weer in bed.
Donderdag was er verse sneeuw gevallen, en dat was ook wel even nodig! Anders dan de weerberichten voorspelden hadden we ook donderdag weer volop zon, heerlijk in die verse sneeuw! We gingen lang door, maar voor mij was het te lang (en ik maar denken dat ik zo'n uithoudingsvermogen/conditie/kracht had na die weken in de sportschool.. het valt tegen) en de laatste pistes gingen dan ook verschrikkelijk. Maargoed, niets waar een gezellige après-ski bar niets aan kan doen. Rond half zeven vonden we het genoeg en gingen we weer naar het appartement.
En vrijdag was de moeilijkste dag om op te staan - het besef dat het alweer de laatste dag op de piste zou zijn kwam er maar niet door. Het skiën ging ook niet geweldig, de latten waren stroef, de techniek was weg, maar toch was het weer heerlijk weer en alleen al voor de uitzichten wilde ik blijven. Na het skiën aten we bij het restaurant waar ik de lekkerste (zelfgemaakte) cheeseburger met gefrituurde aardappelpartjes ooit at en namen we afscheid van de groep (die we thuis ook wel weer zien, maar niet in deze samenstelling).. en dat viel zwaar. Om half elf de ogen dicht, kwart voor zes weer open en toen was het tijd om weer naar huis te gaan.. Time flies when you're having fun!
Toch benieuwd naar mijn Instagram momentjes van deze week? Die kun je zien op
@anneevanderwal
